Het geheel is meer dan de som der delen

Ik blijf dromen van een betere gezondheidszorg.

Waar je in gelooft, daar zit je kracht!

Een jaar is voorbij gevlogen. Ik ben elke dag dankbaar voor de mensen die ik het voorbije jaar heb ontmoet. Ze hebben me stuk voor stuk geholpen om meer inzicht te krijgen. Ze hebben me gestimuleerd om verder te zoeken, dieper te graven, overtuigingen te herbekijken. Het is fascinerend om te zien hoe een opeenvolging van kleine stapjes en inspanningen écht een verschil kunnen maken. Er is helaas geen heilige graal of golden bullet.

Wat is het geheim van een goede gezondheid?

Afhankelijk van de expertise van diegene aan wie je de vraag stelt, zal je een ander antwoord krijgen. Ongetwijfeld hebben ze allemaal een stukje gelijk.

Maar welk mechanisme zit er dan achter ?

Het is in wezen heel eenvoudig. Elk van ons heeft een zelfhelend vermogen. Dit is geen zweverige term, maar een heel concreet iets. Het vermogen van ons lichaam en ons brein om zichzelf te helen. Bij de ene mens is dit zelfhelend vermogen zeer accuraat, bij de ander is de werking aangetast. Dit leidt vaak tot een chronische aandoening.

Hoe komt dit?

De sterkte van het zelfhelende vermogen is afhankelijk van de mate waarin ons systeem in staat is tot zelfregulatie. Hoe beter ons autonoom zenuw­stelsel is afgestemd op de verandering in en buiten onszelf, hoe sterker ons vermogen om te helen. Trauma is de belangrijkste oorzaak van een slecht gereguleerd autonoom zenuwstelsel en op die manier indirect verantwoorde­lijk voor de aantasting van ons zelfhelende vermogen. Vermits er geen perfecte opvoedingssituatie en geen perfecte leef­omstandigheden bestaan heeft iedereen in meer of mindere mate te maken met trauma in de eerste jaren van zijn of haar leven. Op dat moment bepaalt onze persoonlijke realiteit de manier waarop we in het leven staan. Zo wordt onze persoonlijkheid gevormd. Dit gegeven maakt vroegkinderlijk trauma zo complex. We hebben het gevoel dat we ‘zo’ zijn, dat dit altijd zo geweest is en we ermee zullen moeten leren leven. Hoe jonger het trauma plaatvindt, hoe dieper de impact op ons zenuwstelsel, hoe groter de kans op lichamelijke klachten.

Trauma ontstaat vaak nog voor of bij de geboorte of wordt onbewust doorgegeven van generatie op generatie. Geen wonder dat de kinderen die nu geboren worden vaak aandachts -of agressieproblemen ontwikkelen. Zij dragen de rugzak van eerdere generaties en ook het collectief trauma met zich mee. Het wordt tijd dat we naar lichamelijke en ook mentaal-emotionele problemen gaan kijken vanuit een breder perspectief.  De kennis omtrent de impact van trauma op onze gezondheid is nog heel recent. Stukje bij beetje komt er meer inzicht. Helaas zijn er in onze versnipperde gezondheidszorg onvoldoende middelen en weinig plaats voor een integratieve aanpak.

Westers opgeleide artsen zijn zeer goed in het behandelen van acute lichamelijke problemen binnen een bepaald deelgebied van de gezondheidszorg. Ze hebben weinig kennis over de onderliggende mentaal-emotionele problemen die er vaak aan verbonden zijn.  Psychologen en psychiaters zijn goed in het labellen van aandoeningen en in top-down behandelen vanuit de psyche. Ze hebben vaak weinig kaas gegeten van de lichamelijke symptomen die samenhangen met veel psychische problemen. En dan heb ik het nog niet gehad over het stukje zingeving dat vaak heel bepalend is voor iemands welbevinden. Dit was heel lang het domein van de pastoor en de godsdienst, die op hun beurt de plaats hebben ingenomen van oude riten en gebruiken. Er is weinig dat de pastoor momenteel vervangt.

Het verlies aan verbinding dat zo duidelijk aanwezig is in onze maatschappij is ook duidelijk zichtbaar op microniveau. Ons huidige gezondheidszorgmodel is niet in staat de tsunami aan chronische lichamelijke en mentale klachten op te vangen als gevolg van een doorgedreven versnippering van de zorg. Meer techniciteiten en speciale medicijnen zijn niet de oplossing.

Een chronische ziekte (uitgezonderd de 5% genetische-aandoeningen) ontstaat niet plots, uit het niets. Het is een samengaan van verschillende persoons-en omgevings gebonden factoren en begint lang voordat de klachten zichtbaar worden. Hoe vroeger je kan ingrijpen, hoe beter. Daar zit de mogelijkheid tot verandering.

Om vroege disbalansen op te sporen baseer ik me op een set van bloedtesten die speciaal voor dit doel samengesteld zijn. Het is een handige tool om jou te tonen wat jouw lichaam op dat moment ervaart. Gekoppeld aan het jouw verhaal en eventuele klachten krijg ik een goed beeld van welke factoren geleid hebben tot  ziekte. Als jij hiermee aan de slag wil gaan en bereid bent om stapjes te zetten en vol te houden, is er veel mogelijk.

Heb je geen echte klachten maar ben je gewoon nieuwsgierig naar hoe het lichamelijk met jou gesteld is, ook dan is dit preventieve labo zinvol. Ik merk dat het bij jonge mensen vaak een wake-up call is om aan de slag te gaan.

Begin vandaag te werken aan je gezondheid van morgen vanuit een integratief perspectief!